relocating

i am relocating to paperhorns.i.ph…hehehe

Api paders day

Api Paders day sa lahat ng tatay at sa mga hindi alam na tatay na pala sila.

Hindi katulad ng ibang tatay, hindi kami gaano kaclose ng tatay ko. Hindi kami nagkalaro sa sports nung lumalaki. Hindi kami magkatulad ng hilig na pagkain. Hindi kami ng magkatulad na libangan. Hindi nya nga ako naiintindihan minsan, pero hindi lang naman siya eh.

Lumaki ako sa pamilya na apat kami magkapatid. Nung una, ako pa ang bunso, pero ikatlo na ngayon. Mula nung maliit pa ako, lagi ko naririnig ang utos ni tatay. Pagbuksan ko daw siya ng beer, kunin ko daw ang sigarilyo nya na nakalagay dun banda sa bintana, kunan ko daw siya ng toothpick. Magkawahig man daw kami, hindi ko naman noon nakikita ang hawig na yun. Hindi ko maintindihan ang tatay ko dati. Lagi na lang nasa trabaho, hindi naman sya sundalo pero kung pinapatawag sa trabaho, inuumaga na ng uwi. 

Nagkasakit ang nanay ko dati, kinailangang punan ng tatay ko lahat ng responsibilidad bilang nanay at tatay ng tahanan namin. Hindi niya ata kinaya at humingi na siya ng tulong sa mga kapatid nya at sa mga kapatid ng nanay ko.hehehe. Nang bumuti ang lagay ng nanay ko, ilang taon lang at nagbuntis at ipinanganak ang bunso namin. Mas nawalan ng oras para samin ang tatay ko. Kailangan niya kasi magtrabaho ng doble kasi apat na kami.Naubusan na rin siya ng oras para sa sarili. Mismong ang linggo’ng para sa pahina at araw sa pamilya ay inuukol nya na rin sa mga kailangan pang trabaho sa opisina.Hindi nga pala nakatapos ang tatay ko sa kolehiyo, maaga kasi sila nagsama ni nanay. Pero kung titignan ko ngayon ang kalagayan namin, dinaig niya pa ang mga nakatapos ng kolehiyo. Hindi niya man natutunan ang mga kailangan niyang matutunana sa isang unibersidad, pinagsikapan nya naman itong matututunan sa trabaho. Napagkakamalan na nga siyang enhinyero ngayon eh.hehehe.

 Mas naging busy si tatay lalo na nung 3 na kami sa kolehiyo,mas kinailangan na magsipag siya. Pero hindi nawalan ng pag-asa si tatay, trabaho pa rin ng trabaho. Wala nga ako maalalang pasko na nasa bahay siya buong gabi. Lagi niyang kailangag pumunta para magtrabaho. Tuwing selebrasyon naman ng bagong taon, umuuwi lang siya sandali para kumain, magpahinga ng konti at magsindi ng mga paputok nya at babalik rin siya agad sa trabaho. Masaya naman ang pamilya ko simula dati. Akala ko talaga dati wala akong namanang uagali sa tatay ko.

Hindi naman perpekto si tatay, ilang beses rin sila nag-away ni nanay dahil sa maraming rason, pero ayos naman sila ngayon. Mas naging “sweet” nga sila eh. Lagi na lang nagbibiruan.ahehehe.

Nung panahong naglalakad ako sa mga kalsada sa labas ng unibersidad, dun ko lang talaga naintindihan kung ano ang pinagkapareho namin ng tatay ko. “Bawal mag-absent dahil sayang ay matrikula…”. Halos wala nga pala akong absent sa kahit anong klase ko simula grade school, maliban na lang kung grabeh at nakakahawa na ang sakit. Tulad rin ni tatay na kahit kulang ang tulog at masakit ang katawan, kung kaya pangmagtrabaho ay magtrarabaho,wag sayangin ang oras at ang pera. Pareho nga pala kaming kuripot sa mga binabayaran naman dahil nung sumubok kami sa civil service exam, ako lang pala ang nagseryoso dahil ako lang nagreview ng puspusan dahil nga sabi ng tatay ko, wag sayangin ang perang binayad sa kahit ako dahil nga naman pawis nya ang puhunan dun. Pareho rin pala kaming maypagkasuplado ni tatay, hindi kami mahilig sa mga mahaba-habang party kasama ang mga hindi namin kilala. Pareho rin pala kaming mahilig sa mga educational shows, mga palabas na may matutunan ka talaga tulad ng national geographic.Sa ngayon ay pareho na rin pala kaming lumulobo ang tiyan.hehehe. Ang sarap kasi magluto ni nanay. Lamang lang si tatay dahil sa kakainom ng beer. Pero kahit anong hilig niyang manigarilyo at uminom. Ayaw na ayaw niya kaming makitang humihithit at umiinom, siguro dahil alam niya na ikasasama ito ng katawan namin. Andami pa pala naming pagkakapareho ni tatay. Sa ngayon ay papunta na naman siya para tignan kung may kailangan pa siyang tapusing trabaho.

Paders day ngayon. Sadyang “paders day” at hindi Fathers day ang inilagay ko. Bakit? Dahil hinahalintulad ko talaga si tatay sa isang pader at ako isang bloke ng halowblock. Malaki pa ang kailangan kong paglaki. Marami pa akong butas hindi tulad niya. Siya rin ang pader na gagayahin ko pag naging tatay ako.hehehe. Siya ang pader na bumuhat sakin at umintindi ng bumagsak ako sa subject ko sa school. Siya ang pader na puwede kong pagkatiwalaan dahil alam kong hindi siya mawawala. Siya ang pader na kahit anong hampas ko, sigurado akong hindi ako hahampasin. Siya ang pader na aking sinandigan. Siya ang pader na gumabay pala sakin ng hindi ko man lang alam o napansin. Pero humihina na si tatay, tumatanda na. Hindi ko alam kung hanggang kelan pa siya magiging matayog kaya kailangan ko ng maging pader. Para ako naman ang sandalan nila hanggang sa huli. 

api PADERS DAY TAY… 

memories as they gently fade

When I was in kinder, i remember telling my classmates of my adventures at home. I was studying in a private school back then. Only few of them ever climbed a tree, fewer who tasted street food and even fewer who had so many playmates. Young as I was, I was so proud of everything that I have ever done. Back in those days, computers where only for the scientist.

When I went to grade school, though some of my classmates were also my classmates in kinder, I also had fun telling them my stories in our kindergarten years. I was so proud that I knew many of them, and that we always have fun playing our games. Few Years passed and Im already in grades five. It was a new world, I was transferred to another section. Somewhere I was not much comfortable, I was alone for some time.  But then sooner I gained friends. I was so proud to tell them about how it was in the upper section. We made a lot of fun too. I experienced things that I would never experience if I remained in my former section. We had Fun. More games and less worries. I gained more friends than the usual.

 I graduated in grade 6 happy, though I was not an over-acheiver, I was glad to have gained the friendship of people who once I did not know.

When I came into high school, I was surprised to find out that there are fewer people that I know. But just like how I was when I was younger, I manage to gain some friends. I told them about the fun we had back in those days. So many things have been said. 

Year after year, I transferred from one section to another, not that I was dumb or anything. We never did understand why we always get transferred.But it never stopped us from havig fun. I was not the active kind of person who loves sports. Instead, I enjoyed things that would not require sweating every drop of water in my body. FInally, I graduated in high school. I can honestly say that I was not ready back then to grow up. But I have no choice, I had fun back then.

When I came into college, I took up a preparatory course. I was culture shocked. I did’nt know anyone of my classmates. But then again, someone cam to me. My first friend in college. One after the other, we all became friends. I was proud to say that I came from a Religous School, one of the most prestigous in our city.I was happy to tell them all the fun we did back then. They looked up on me. I flunked one of my subjects, although they did not say anything, they seemed to be dissapointed at me. Anyways,it was 2 years of fun.

It came to a time that I had to choose my major course, I had to move on to a more serious side of life. I was not expecting it to be different. It was fun. I told them about the fun I had back then. Though we had to be serious most of the time, we aldo had the best time of our lives.

I have now graduated from college. And though I didn’t realize it, I must face reality. I must learn new things now. I didn’t realize that the older I get, the fewer things from much younger times are being shared. I didn;t realize that those memoried gently fades. The longer it gets, the fewer I remember. Now, as I would meet other people, I could happily tell them about my college life. For the memories of younger years have gently fade.:)

Tambay

Officially unemplyoed na nga ako, tambay for short.mag 2 months na akong nag-aantay ng TOR ko kasi mahirap mag-apply kung wala nun. Salamat sa registrar ng school namin na inuna pa ang mga grumaduate sa ibang kursong magtetake daw ng board exam.duh. As if naman lahat ng grumaduate ng nursing kukuha agad ng board. Halos kalahati kaya ang nag-aantay ng at least 6 months bago kumuha ng board exam.

Back to original topic. Tambay ako hindi dahil ginusto ko, tambay ako dahil wala akong choice. ahehehhehe. Pwede naman mag apply sa mga kumpanya kahit walang TOR eh. Kaso nga lang mas mababa ang chance na mailagay ka sa mas mataas na posisyon. Mas mababa rin ang chance na makakuha ka ng trabaho sa kumpanyang inaaplayan mo. Mas mababa rin ang chance na magkakaroon ka ng gana na mag-apply ng trabaho dahil wala yung mga papeles na maipagmamalaki mo. 

Yup, halata naman siguro sa kung papaano ako magsulat na hindi ako belong sa mga over-acheivers.ahehehe . Pero kahit na, tulad rin nila’y pinaghirapan ko rin ang makarating sa punto magrerenta ka ng toga at isasauli mo na 3 days after ng graduation mo kung ayaw mo ng penalty. 

Speaking of TOR, hehehe, natatawa ako sa TOR ko. May dalawang pula at maraming pakpak. Pero sabi naman nila, hindi naman importante yun eh. Hindi importante kung puro uno ang grades mo. Dumaan rin naman daw sa pagkaestudyante ang tumitingin sa TOR mo, alam nilang may mga estudyanteng masipag, natural na magaling atmeron yung mga katulad ko na tamad sa school-works.

 Back to tambay…

6 years ako sa college, marami sa mga naging kaklase ko ay naging tambay na lang. Ang iba, hindi man nila ginusto ay wala na rin silang magagawa. Ang iba dahil sa problema sa pera, ang iba sa pamilya at ang iba dahil sa crush nilang binasted sila. ahehehhehe

Kung inaakala niyong ang itsura ng mga tambay ay yung mga walang ligo, may hawak na sigarilyo at beer tapos naglalaro ng baraha sa kanto.tama kayo. Pero meron ring mga sosyal na tambay, at mga edukadong tambay. Yun tipong mga anak ng kung sino na nag-aaral daw pero tambay lang pala sa labas ng school nila.. Heavy ang get-up na parang may magazine pictorial . Hindi sila katulad ng mga ordinaryong tambay dahil puno ang wallet nila ng atm card at pera. Meron rin yung mga edukadong tambay. Sila yung mga tipong nagtatagal talaga ng husto sa kanilang school, hindi dahil bobo sila kundi dahil dinadrop nila ang bawat subject na ayaw nila ang proffessor dahil siguro masungit, nang-iinsulto o nagpapaligo ng laway sa estudyante. Maraming ganitong klaseng tambay na talagang matalino. Sayang nga lang dahil sa graduation nila ay hindi man lang naa-aknowledge ng school ang true potential nila.

Pero meron rin yung mga classic na tambay. yung mga tipong lasenggero, sugarol, chain smoker, at mukhang mabaho. Sila yung mga nawalan na ng pag-asa sa buhay o tamad lang hanapin ang bagay na ikaliligaya nila…

hay naku. tambay na ako for 2 months.sayang ang time…

Clearance,Application Letter, Resume,TOR

Simula nung huling post ko, naging busy na ako sa pag-alala sa mga kailangan ko para magkatrabaho. Una. Kailangang ko muna tapusin ang clearance ko sa school.Ang clearance ang nag-iisang proof na nabayaran mo na lahat ng binasag mong laboratory equipment. HIndi naman mahirap gawin toh. Nakaka-asar lang talaga kasi hindi tugma ang mga schedule ng mga tao kung kanino ako magpapasign. maiintindihan rin naman namin dahil summer ngayon. Pangalawa. Ang TOR, nakakainis man na hindi namin agad-agad makukuha ang TOR namin dahil hindi pa nailagay ang mga grades sa main system ng school. Inuna daw kasi yung mga magtake ng board exams. Unfair man dahil hindi naman lahat ng grumaduate ay kukuha agad ng board exams, wala na kaming magagawa kundi ang kulitin ang registrar sa school na pakiusapan ang nag-eencode ng mga grades na unahin rin ang sa amin(humanda xa, pangungulit to the highest degree). Kailangan ko na rin gumawa ng matinong Resume at Application Letter. Inikot ko na ata ang internet para makakita ng magandang mga sample. Para sa Resume na Curriculum Vitae ang tawag ng mga maaarte, pwede palang gumawa ka na lang ng account sa mga sites tulad ng JobsDB.com o Jobstreet.com. Ang problema ngayong eh ang application letter, maraming klase ng application letter sa internet ngayon. Cover letter ang tawag nila. Andaming dapat ilagay at andaming hindi rin dapat. Ayos lang, hindi naman ako pinapamadali ng parents ko eh. May mga seminar pa rin akong dapat puntahan para pandagdag. Nakuha ko na rin ang CoE(certificate of Eligibility) ko sa Civil service commission na napakalayo ng office. Hehehehe.Isang nakakatawang 81% angrating ko(80% ang passing) hehehehe. Kailangan ko muna tapusin ang application letter ko at resume kasi marami pa ring dapat ayusin. Till next post.

Simula na ng tunay na buhay…

Sa ngayon,kakagraduate ko lang ng college with a degree in engineering,industrial in exact. Matagal ko ng tinaggal yung mga luma kong post, kasi naman pag binabasa ko ulit ay napapangitan na ako.Hehehehe. Siguro natural lang yun considering na ang mga engineering graduates daw ya talagang mababa ang communication skills(hehehe..sabi yan ng instructor ko sa english101 ata). So bakit nga ba ako bumalik sa pagblog? hmmmmm.. wala nga sa plano tong blog ko eh.ahehehe.. Namis ko lang siguro ang pagtype ng pagkahaba-habang mga sentences(nasanay kasi sa thesis). Well, ginawa ko rin ito kasi simula na talaga ng adult life ko. Kanina nakuha ko na ang alumni I.D. ko(hay naku,as usual pangit ang nasa pic..ahehehe) tapos nabayaran ko na rin ang para sa yearbook namin(kahit hindi aabot sa kalahati ang kilala ko dun). Simula na talaga ng buhay bilang responsableng tao(asus).Nag blog na rin ako kasi gusto kong ilagay kung anu nangyayari sakin kasi mag-aaply na ako ng trabaho(ehem, sana palarin na).Sana lagi ko toh ma-update…ahehehe.sana ok lang kahit taglish tong blog ko compared sa dating pure tagalog or pure english.ahehehe.anyways..simula pa naman eh.Pwede pa naman siguro ako magkamali.